U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Paulus Sjort Je Heel Persoonlijk Wakker

Tegenwoordig is men in ons Nederlandse Kabinet doorgeslagen en blijkt zelfs Jip- en Janneketaal al te hoogstaand. Men smijt elkaar allerlei benamingen toe en roept om het hardst om nu eens normaal te doen. Iemand die altijd normaal deed, dat was Paulus. Hij wist precies waar hij de klemtoon moest leggen.

Galaten 5: 2 Hé, let eens op, ik, Paulus, zeg jullie: als jullie je laten besnijden, dan heb je niks aan Christus.
Elke keer als Paulus iets doorgeeft waar hij extra nadruk op wilt leggen, dan gebruikt hij die uitdrukking ‘Ik, Paulus!’.

De eerste keer dat we deze manier van Paulus, om zijn broeders en zusters aan te spreken, tegenkomen is bij de Corinthiërs.
2 Corinthe 10:1 Ik, Paulus, doe een beroep op jullie bij de zachtmoedigheid en de vriendelijkheid van Christus, ik, die in persoonlijk verkeer schuchter ben, maar op een afstand een groot woord heb tegen jullie;
Hier draait het erom dat Paulus deze gelovigen wilde overtuigen van de dienst die God in hem voor hen uitoefent. Zij zagen in zijn schuchtere persoonlijkheid nou niet bepaald het verwachte plaatje van een leider. Dat was hij ook niet. Hij was een dienaar. Dat is namelijk wat genade werkt.

In onze uitgangstekst (Galaten 5: 2) komen we de uitdrukking dus voor de tweede keer tegen. Ook hier draait het om de dienst van God in het leven van gelovigen. Dan draait het niet om prestatie of uiterlijke handeling. Gods genade werkt het leven van Christus in de gelovige uit. Dat is de volle vrijheid.

Waar het in onze uitgangstekst om de gelovigen onder het Nieuwe Verbond draaide, wordt deze zelfde uitdrukking ook in de volgende twee Bijbelteksten gebruikt voor Gods werk in de huidige huishouding van God, het Lichaam van Christus.
Efeze 3:1 Ik, Paulus, de gevangene van Christus Jezus voor jullie, heidenen,
Colosse 1:23 Het evangelie, waarvan
ik, Paulus, een dienaar geworden ben.
Hier gebruikte Paulus de nadruk van deze uitdrukking om op het bijzondere van Gods huidige bediening te wijzen.

Het is duidelijk dat Paulus in deze uitdrukking iets van zijn gevoelens voor de gelovigen wilde laten proeven. Zo drukt hij bij de Thessalonicensen zijn intense verlangen om hen te ontmoeten uit.
1 Thessalonica 2:18 Ik, Paulus, heb namelijk één en andermaal bij jullie willen komen,

De persoonlijke brief aan Filemon is een kenmerkende brief vol van de uitwerking van Gods genade in de praktijk. Om hem duidelijk te maken dat het echt Paulus zelf persoonlijk is gebruikt hij deze uitdrukking in deze brief als een soort ondertekening.
Filemon 1:9 Ik geef k ter wille van de liefde de voorkeur aan een verzoek. Nu het zo met mij is, dat ik, Paulus, een oude man ben, en bovendien momenteel een gevangene van Christus Jezus,
Filemon 1:19
Ik, Paulus, schrijf het eigenhandig;

Zo’n hele korte uitdrukking legt dus een bijzonder sterke nadruk op de boodschap die Paulus aan de gelovigen wil overbrengen. Laat je niet inpakken door uiterlijk vertoon van godsdienst! Leef heerlijk uit de vrijheid in Christus!

Galaten 5: 2 Hé, let eens op, ik, Paulus, zeg jullie: als jullie je laten besnijden, dan heb je niks aan Christus.
Dit is nou echt weer zo’n tekst die we zo zouden kunnen gebruiken om de hele boodschap die Paulus hier eigenlijk wil doorgeven naast ons neer te kunnen leggen.
Galaten 5: 2 Als jullie je laten besnijden,
We zouden op die besnijdenis kunnen wijzen en met onze hand op het hart verklaren dat wij als niet joden ook totaal geen enkele waarde hechten aan de besnijdenis. Dus, ach ja, wij lopen dat gevaar dan ook niet om niks aan Christus te hebben.

Het probleem van de besnijdenis speelde inderdaad hier in Galaten omdat dit helemaal een brief is die thuishoort onder het Nieuwe Verbond. De gemeenten in Galatië waren feitelijk synagogen waar men geloofden in Jezus Christus als de Messias der Joden. Hier gold dus hetzelfde als in de brief aan de Romeinen, waar de Jood op de eerste plaats kwam.
Romeinen 2:9-10 Verdrukking en benauwdheid zal komen over ieder levend mens, die het kwade bewerkt, eerst de Jood en ook de Griek; maar heerlijkheid, eer en vrede over ieder, die het goede werkt, eerst de Jood en ook de Griek.

Tijdens de verkondiging van het evangelie van het Koninkrijk gedurende de Handelingentijd kwamen er ook niet joden in die synagogen in Galatië, Rome, Corinthe en Thessalonica tot geloof. Dat veroorzaakte deze kwestie met de besnijdenis. In Handelingen 15 wordt daar een hele vergadering over gehouden en daar komt dan ook een eindconclusie uit. Ik heb de neiging om te zeggen dat Paulus deze brief aan de Galaten gelukkig nog net even voor die vergadering geschreven heeft. Hierdoor wijst hij niet kortweg naar de eindconclusie in Handelingen 15, maar geeft hij een hele verhandeling over de vrijheid in Christus met Gods overvloeiende genade daarin en de menselijke neiging om daar met eigen werk iets tegenover te stellen.

Nu hebben wij, dankzij Paulus vlotte schrijven, juist wel degelijk een heel praktisch geschrift om ons de tegenstelling van wet en genade te onderwijzen. Er zijn inderdaad een aantal kenmerkend Joodse zaken in deze brief die alleen voor de Nieuw Verbondsgelovigen gelden. Maar de les van wet en genade staat pal overeind! Ook voor ons!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende