U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Christus, Het Einde Van De Wet

In de vorige studie zagen we dat de wet ook een andere kant heeft. Het wijst in alles op Christus. Wanneer we daar eenmaal echt zicht op hebben gekregen begrijpen we des te beter dat het eigenlijk van de gekke is om de wet als leefregel op te pikken. Het wijst op iemand die perfect, ja volkomen, is! Hoe zouden we dat leven ooit kunnen vangen is regels, in eisen, in wetten? Het enige wat daarvan kan komen is pure veroordeling!

Ook ontdekten we dat de wet zuiver enkel en alleen bedoeld was voor het volk Israel. Het zomaar klakkeloos overhevelen naar onze situatie in Nederland is dus onzinnig en zal als vanzelfsprekend alleen maar nog verdergaande overtreding in de hand werken.
Galaten 3:19 Waarvoor dient de wet? Om de overtredingen te doen blijken is zij erbij gevoegd, ……. totdat het zaad [Christus] zou komen, waarop de belofte sloeg,

Tussen Adam en Mozes had de mens geen enkel Bijbels gebod. Vandaar dat God in de Bijbel aangeeft dat er destijds ook geen overtreding was. Natuurlijk was er wel zonde en de mensen stierven ook gewoon. De wet was erbij gevoegd om zonde tot een overtreding te laten worden. De overtreding nam door de wet ook niet af, maar juist toe!

Kaïn heeft Abel vermoord, maar hij heeft niks overtreden. Het gevolg daarvan was dat hij ook niet veroordeeld is. Wet en overtreding is een logische link. Oordeel en veroordeling is ook een logisch gevolg van wet. Was nou die moord op Abel Kaïns grote zonde of was dat zijn eigen weg los van God? God zelf had in Genesis 4: 7 nog gezegd dat als hij niet goed zou handelen, het zondoffer aan de deur lag. Daar heb je weer die God van genade die omgang met Kaïn zocht net als bij Adam en Eva in de hof. Ondanks zonde, genade en geen veroordeling.

Het wordt nu wel tijd om ook naar het eindstation van dit bijvoegsel te kijken met punt 7:
7e. Het duidelijke eindstation van de wet als bijgevoegd iets voor de aarde.

Galaten 3:19 totdat het zaad [Christus] zou komen, waarop de belofte sloeg,
Bij dit eindpunt is het opnieuw essentieel om te zien dat het volk Israel hier aangesproken wordt. Het gaat over de belofte die aan Abraham gedaan is.
Galaten 3:16 Aan Abraham werden de beloften gedaan en aan zijn zaad. ….. dat wil zeggen: aan Christus.

Mocht je nog twijfelen of dit uitsluitend betrekking heeft op het aardse volk Israel, dan biedt het vierde hoofdstuk hier wel een heel duidelijk uitsluitsel over.
Galaten 4:1-5 Zolang de erfgenaam [Israel] onmondig is, verschilt hij in niets van een slaaf, al is hij ook eigenaar van alles; maar hij [Israel] staat onder voogdij en toezicht [de wet] tot op het tijdstip, dat door zijn vader tevoren bepaald was. Zo bleven ook wij [Joden], zolang wij onmondig waren, onderworpen aan de eerste beginselen van de wereld. Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, heeft God zijn Zoon uitgezonden, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen, die onder de wet waren [Israel], vrij te kopen, opdat wij het recht van zonen zouden verkrijgen.

Hier spreekt Paulus over de volheid van de tijd, die gekomen is doordat het Zaad, oftewel Christus, gekomen is. Tot op Christus was het volk Israel onvolwassen en had het dus een Nanny nodig, een tuchtmeester. Dat was de wet. De wet voedde hen als het ware op. Door de wet hoorden ze wat fout was en wat goed was. Door diezelfde wet zaten zij dus steeds met hun eigen overtredingen en dus veroordelingen te klungelen.

Met Christus is de volheid van de tijd aangebroken en daarmee het eindpunt van de wet als tuchtmeester. Israel, ziende op Christus, is vrij! Het heeft de volmacht van de Zoon.
Galaten 3: 24 De wet is dus een tuchtmeester voor ons geweest tot Christus,
Hier wordt niet een taak van de wet getekend, alsof de wet Israel tot Christus zou leiden. Hier zien we opnieuw de tijdsclausule. Er staat dus niet dat de wet een pedagoog was om Israel naar Christus te leiden. Die ‘pedagoog’ is wel een juiste weergave, maar die taak was tot (als tijdsaanduiding) Christus. In die volheid van de tijd, in Christus, heeft dit pedagogisch werk om te ontdekken hoeveel je wel overtreedt geen enkele functie meer.

De wet als bijvoegsel hier op aarde voor het volk Israel heeft dus een eindstop. Maar voor het volk Israel en Gods relatie met dat volk krijgt de wet nu binnen het Nieuwe Verbond een volwaardige plek in Gods handelen in genade met dit volk. Dit lijkt tegenstrijdig, maar we zullen dit in onze laatste studie over de wet grondig uitwerken.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende