U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Opstandingsleven

We beginnen aan onze vliegende start van Galaten 2: 19-21

Galaten 2: 19-21 Ik ben door de wet voor de wet gestorven, opdat ik vanuit God zou leven. Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, dat is, niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu nog in het vlees leef, leef ik in het geloof van de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft overgegeven. Ik ontneem aan de genade van God haar kracht niet; want indien er gerechtigheid door de wet is, dan is Christus tevergeefs gestorven.

Wil je naar de grondtekst van dit gedeelte click dan hier

Onze vliegende start deel ik als volgt in.
1. Onze identificatie met Christus in Galaten 2: 20a parallel aan Romeinen 6
2. Ons aan de wet, voor de wet gestorven zijn in Galaten 2: 19 parallel aan Romeinen 7
3. Onze rust in het geloof van Christus Jezus in Galaten 2: 20b
4. De consequentie: Genade van God niet ontkrachten in Galaten 2: 21

Identificatie met Christus
Paulus zegt in Galaten 2:20 iets wat bij de meeste mensen idioot overkomt:”Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, (dat is) niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij.” Bedoelt Paulus nu dat hij lichamelijk bij Christus erbij was toen Hij stierf? Wij weten dat Jezus tussen twee dieven gekruisigd is en dat Paulus er historisch gezien waarschijnlijk zelf niet bij was tijdens de eigenlijke kruisiging van Christus.

En dan verder zegt hij ook nog dat hij, ook al werd hij gekruisigd, toch leeft. Wil Paulus nu beweren dat hij ook met Jezus lichamelijk uit de doden is opgewekt? Als dat zo is, waarom hebben wij daar dan niet eerder iets over gehoord?

Tenslotte zegt hij dat hij zelf niet echt leeft, maar dat Christus in hem leeft. Als we nu nog steeds alleen maar lichamelijk blijven doordenken, dan gaat het nu wel echt voor ons tollen. Daarom is het ook belachelijk om zo over deze geestelijke dingen na te denken. Paulus dacht helemaal niet zo.
2 Corinthe 5:16 Zo kennen wij dan van nu aan niemand naar het vlees. Indien wij al Christus naar het vlees gekend hebben, thans niet meer.

Okay, dat ik een lastige tekst zo vlak na Kerst. Ja toch?
Aan Christus denken als klein baby’tje? We kennen Hem niet meer naar het vlees!
Aan Christus denken in Zijn rondwandeling op aarde? We kennen Hem niet meer naar het vlees!
Zelfs aan Christus denken in Zijn gruwelijke pijnen aan het kruis, zoals in de Passion? We kennen Hem niet meer naar het vlees.
Voor ons is Hij de opgestane en verheerlijkte Heer in de hemel! Hij is de overwinnaar over dood en graf! Hij is ons leven!

En wij? Wij kennen elkaar niet meer naar het vlees. Het belachelijke van Galaten 2: 20 is uitsluitend belachelijk als we naar het vlees denken! Dat is ons onveranderde denken. Dat is denken volgens de lijnen van wat we lichamelijk kunnen waarnemen. Maar zo is ons nieuwe denken helemaal niet ingesteld. Alles is nu nieuw geworden. Zeker ons denken is nieuw geworden! Daarom kennen we elkaar ook niet meer naar het vlees en kennen we Christus ook niet meer naar het vlees.

Wat is er met de mensheid gebeurd toen Christus stierf? Hier komt een uitspraak, gelijk met het bijpassend Bijbelgedeelte erbij gevoegd, dat voor veel gelovigen hard te verwerken zal zijn, maar niettemin volkomen waar is.
De hele mensheid is gestorven!
2 Corinthe 5:15 Wij zijn tot het inzicht gekomen zijn, dat Eén voor allen gestorven is. Dus zijn zij allen gestorven. En voor allen is Hij gestorven, opdat zij, die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem, die voor hen gestorven is en opgewekt.

Als we nu zeggen dat wij nu leven dankzij Christus, dan is dat niet zozeer ons bestaan op deze aarde. Dat kennen ongelovigen ook. Van hen staat precies eender als van ons dat zij met Christus gestorven zijn. Ze zijn dood! Daar is nog steeds geen leven in hen, ook al bestaan ze wel op deze aarde.

Even tussen haakjes (Dit betekent niet dat het voor deze wandelende doden een uitzichtloze situatie is. Heel nadrukkelijk staat er achter dat Christus voor allen gestorven is. Ook wordt met dat woordje ‘opdat’ aangegeven dat Zijn sterven voor allen een doel heeft dat in leven uitkomt. Zover is het echter nog niet met allen. We kunnen dat echter wel met een gerust hart aan Gods genade overlaten)

Over ons zegt Paulus er echter achteraan: ‘opdat zij, die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem, die voor hen gestorven is en opgewekt’.
Ons leven is nu het opstandingsleven van Christus.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende