U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Het Spervuur Van Godsdienst Op Genade

Alle pijlen van satan zijn op het denken van Job gericht. Houdt hij zicht op Gods genade of wordt zijn denken op andere zaken gericht? Het hoofdtoneel was al van de hemel naar de aarde verplaatst toen we Jobs vrouw met Job zagen spreken. Wat satan in de hemel met grof geschut begon zet zich hier op aarde een heel stuk verfijnder voort. De aanval is op het denken van Job. Welke plaats blijft Gods genade daar innemen?

De drie vrienden.
Job 2: 11 - 13 Toen nu de drie vrienden van Job hoorden van al het leed dat hem getroffen had, kwam ieder van hen uit zijn woonplaats: de Temaniet Elifaz, de Suchiet Bildad en de Naämatiet Sofar; en zij kwamen volgens afspraak bij elkander om met hem heen en weer te bewegen en met hem te zuchten. Toen zij van verre hun ogen ophieven, herkenden zij hem niet. Zij verhieven hun stem en weenden, scheurden hun mantels en strooiden stof op hun hoofd, hemelwaarts. En zij zaten bij hem op de grond, zeven dagen en zeven nachten; niemand sprak tot hem een woord, want zij zagen, dat zijn smart zeer groot was.
Om hem te beklagen en te troosten. Letterlijk: ‘om met hem heen en weer te bewegen en met hem te zuchten’. Een fysieke uiting van empathie en niet zozeer uitgesproken woorden zoals die wel liggen in de woorden ‘klagen’ en ‘troosten’.
Het beste wat ze gedaan hebben. Ze hielden hun mond.
Zij staan voor drie categorieën gelovige mensen, die we tot op de dag van vandaag nog altijd tegenkomen. Drie strenge dogmatici, die zeer overtuigd zijn van hun gelijk en alle drie wel denken te weten wat de oorzaak en de oplossing van deze ellende is. Over één ding zijn ze het alle drie volkomen eens: Job moet wel een huichelaar geweest zijn. Nu is hij in Gods oordeel terecht gekomen. Een God van genade blijken ze niet te kennen.

Jobs reactie op de ellende.
Job 3: 1 Daarna opende Job zijn mond en vervloekte zijn geboortedag.
Vervloekte zijn geboortedag. Letterlijk: ‘vernederde zijn dag’.
Hij sprak niet min over God. Zijn denken was nog altijd gericht op Gods genade.

Elifaz. De man met ervaringen.
De godsdienstige dogmaticus, die één of andere griezelig geheimzinnige ervaring heeft gehad.
Job 4: 12 – 15 Een woord drong heimelijk tot mij door, en mijn oor ving het gefluister daarvan op tijdens overpeinzingen, na nachtgezichten, toen diepe slaap op de mensen gevallen was. Schrik en beving overvielen mij en deden al mijn beenderen verschrikken. Daar gleed een geest mij voorbij, deed het haar van mijn lichaam te berge rijzen.
Elifaz heeft een visioen gehad. Hij heeft stemmen gehoord. Daardoor vindt hij zichzelf wel een man met gezag. Wie durft daar nog tegenin te gaan?

Bildad. De man die het zo goed weet.
Een nog onverdraaglijker soort vrome dogmaticus. Goedkope Oneliners en gemeenplaatsen. Hij verkoopt waarheden, zo groot als een koe. Jobs reactie is dan ook vanzelfsprekend.
Job 9: 1 Job antwoordde: O zeker, ik weet wel, dat het zo is,
Oftewel: ‘Man, je hebt gelijk. Hou er nou maar eens over op. Vertel me liever wat ik niet weet’.
Het is zo’n gelovige die je komt vertellen dat God goed is als je geliefde is overleden. Veel mensen zullen ongetwijfeld onder de indruk zijn en je vragen: ‘Is het dan niet waar wat hij zegt?’ Waarheden op een verkeerd moment kunnen harde stenen zijn als ze geworpen worden.

De vrienden van Job kwamen wel met godsdienst, maar zonder de God van genade. De aanvallen van de zijn vrienden op het denken zijn nog geniepiger dan het grof geschut van satan. Jobs oog bleef echter gericht op genade alleen.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende