U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Wereldje Der Magnieters

Er was er eens het ideaal wereldje voor de Magnieter aller Magnieters. Alles keurig in hokjes en vakjes en o wee, mocht je buiten je hokje stappen! ‘Mag niet!’, klonk het dan in koor. De Magnieter der Magnieters werd jaarlijks in deze wereld democratisch gekozen. Zo’n Magnieter-kandidaat mocht vanzelfsprekend niet luid op straat zijn zaak bekend maken. Dat zou de Raad der Magnieters zeer onwelgevallig zijn.

Het onbesproken gedrag van de Kandidaat-Magnieter diende het belangrijkste propagandamiddel van de Kandidaat-Magnieter te zijn. Elke burger die zich keurig nooit buiten zijn vakje of buiten zijn hokje begaf zou hoog opzien tegen zo’n voorbeeldig Kandidaat-Magnieter.

Nou was het een algemeen bekend feit dat dit ideale wereldje van de Magnieter aller Magnieters zich uitsluitend aan de oppervlakte bevond. Men wist uit eigen ervaring dat zelfs de best scorende Magnieter ondergronds toch wel een uitlaatklep had waar hij/zij, of buiten zijn hokje, of buiten zijn vakje, ging.

De bekende boog, die niet altijd gespannen kan staan, was een zeer geliefde beeldspraak, die men nooit in het openbaar bezigde. Onderhuids vergoelijkte het volk een dergelijke misstap echter met de uitdrukking dat iedereen wel eens buiten de pot piest. Poep en pies was vanzelfsprekend in de onderlinge communicatie taboe. Dat paste niet in het ideale wereldje voor de Magnieter aller Magnieters.

Op een dag wandelde een vrolijke straatzanger dit ideale wereldje voor de Magnieter aller Magnieters binnen. Vrij trok hij van hokje naar hokje, van vakje naar vakje. Hij ontmoette die en gene. De ene keer zag hij ze hier. De andere keer zag hij ze daar. Hij concludeerde dat ze vrij buiten hun hokjes en vakjes trokken. Tot hij de Magnieter der Magnieters tegen het lijf liep.

De Magnieter der Magnieters onderwierp deze vrolijke, vrije straatzanger aan een strenge ondervraging.

Zing jij zomaar op straat?
‘Ja, wilt u wat horen?’
‘Nee! Mag niet! Hoor jij in dit vakje?’
‘Weet ik veel. Ik ben gewoon hier.’
‘Mag niet! Loop jij zomaar een ander vakje binnen?’
‘Mwa, ik ben al meerdere vakjes in geweest.’

‘Mag absoluut niet!! Dat wordt toch een bende?!’
‘Nooit wat van gemerkt. Ik ben altijd vrij.’
‘Vrij? Mag niet!! Dus jij zondigt altijd??!!!’
‘Geen idee waar u het over heeft. Maar ik ben wel vrij.’
‘Dat mag beslist niet. Zoiets doen wij hier niet!’
‘Waarom kom ik hier dan iedereen in al de verschillende hokjes en vakjes tegen?’
‘Daar weet ik niks van. Dat is nog nooit openbaar gekomen en over zulke dingen spreekt men niet in ons ideale wereldje voor de Magnieter aller Magnieters! Het mag gewoon niet!’
‘O, ligt dat hier zo. Dan verlaat ik dit ideale wereldje voor de Magnieter aller Magnieters maar weer snel. Snel naar de vrije wereld.’

Deze vertelling lijkt wel een sprookje. Helaas heeft dit ideale wereldje voor de Magnieter aller Magnieters verdacht veel weg van het zogenaamde ‘christendom’.

Als mensen dat 'christelijke'wereldje dan ook de rug toe keren, denkt men daar gelijk dat zo’n persoon dan ook bij God weg is. De volle vrijheid is echter juist bij God. Kies dus maar voor die vrijheid.
Romeinen 6:7 Vrij van de zonde.
Romeinen 7:3 Vrij van de wet,
1 Corinthe 9:19 Vrij tegenover allen,
Galaten 5:1 Opdat wij echt vrij zouden zijn, heeft Christus ons vrijgemaakt.

Galaten 5:13 Jullie zijn geroepen om vrij te zijn;

(‘Magnieter’ is een ander woord voor ‘iemand die zegt dat iets niet mag, m.n. een functionaris die iets verbiedt’. Het woord is dan ook een samenstellende afleiding op basis van de informele verbodsformule ‘Mag niet!’.

Het woord is populair gemaakt door Theodor Holman in een artikel in het Parool op 27 augustus 2009. Sindsdien is het woord behoorlijk populair geworden op het internet.)

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina