U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Ongeloof Opgepimpt Tot Geloof

‘Tot nog toe heeft God mijn gebed nog niet beantwoord, maar ik blijf geloven dat Hij zal antwoorden!’ Tjonge, wat vroom hè? Ik zal eerlijk bekennen dat dit soort onzin ook wel eens over mijn lippen gekomen is. Ongeloof opgepimpt tot geloof!

Kijk nou eens naar Mozes in die benauwde omstandigheden van Exodus 14. Het volk Israel was behoorlijk in het nauw gedreven met voor hen de zee, naast hen de bergen en achter hen het vijandelijke leger van Egypte.

Exodus 14: 11-12 Zij [het volk] zeiden tot Mozes: Waren er soms geen graven in Egypte, dat je ons hebt meegenomen om te sterven in de woestijn? Wat heb je ons aangedaan door ons uit Egypte te leiden? Hebben wij je dit al niet gezegd in Egypte: laat ons met rust, en laten wij de Egyptenaren dienen. Want wij kunnen beter de Egyptenaren dienen dan in de woestijn sterven.

Wow! Dat was me nogal een ellendige toestand waar Mozes nou maar eventjes een oplossinkje voor moest bedenken. Hij zette zijn meest pastorale stem op en zei:
Exodus 14: 13-14 Vreest niet, houdt stand, dan zullen jullie de verlossing van Yahweh zien, die Hij vandaag voor jullie bereiden zal; want de Egyptenaren, die jullie nu zien, zullen jullie nooit meer zien. Yahweh zal voor jullie strijden, en jullie zullen stil zijn.

Wat denk je dat Mozes toen ging doen? Was hijzelf stil? Vertrouwde hijzelf volledig op het heerlijke feit dat de strijd bij de Heer in goede handen was? Geloofde hijzelf dat ondanks de ellendige omstandigheden God de controle over alles had?

Mozes ging ergens achter een rots naar God staan schreeuwen: ‘Wat moeten we nu? Wat moeten we nu? Wat moeten we nu?’ Dat kan je zo opmaken uit het volgende vers, waar Yahweh tegen Mozes zegt:
Exodus 14: 15-16 Wat sta je daar zo hard tegen Mij te schreeuwen? Zeg tegen de Israëlieten, dat zij opbreken. Jij, hef je staf op en strek je hand uit over de zee en splijt haar;

Het antwoord van God spreekt boekdelen: ‘Wat sta je daar te schreeuwen, Mozes? Sta nou eens op en ga genieten van alles wat allang jouw deel is!’ Voor het volk had Mozes zalvende woorden, maar zelf streed hij fanatiek in het gebed om zegen die allang zijn deel was. Ongeloof opgepimpt tot geloof!

Hoe vaak zitten wij niet midden in een situatie, dat we God vragen om ons a.u.b. te hulp te komen? We weten zo heel vaak onszelf en onze broeders en zusters te overtuigen dat we daarmee ons geloof uiten. De werkelijkheid is echter dat we in Christus allang alles wat we nodig hebben ontvangen hebben. Waar we dit dan niet in geloof omhelzen is zo’n gebed eigenlijk alleen maar ongeloof opgepimpt tot geloof!

Wacht jij er nog altijd op dat God eindelijk eens iets specifieks zal gaan doen in jouw leven? Bijvoorbeeld een opleving of een opwekking? Hij heeft alles, echt alles al gedaan! Meer als de overvloeiende volheid in Christus kan Hij niet schenken. Hij wacht er juist op dat jij daar nu echt eens ten volle van leert te genieten.

Verstop dat ongeloof nu niet langer onder die dikke laag van geveinsd geloof. Leg dat ongeloof maar neer in Zijn genadevolle handen en geniet! Geniet met volle teugen van alles wat Hij heeft geschonken, schenkt en zal schenken. Vader werkt Zijn volheid van genade in en door jou heen.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende