U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Genoegisme Schiet Tekort

Ik neem vandaag een heel aparte trend uit de financiële wereld onder handen. De bekwame economen, die ook al niet de enorme crash van het eerste decennium van deze eeuw aan zagen komen, hebben een geweldige oplossing voor al die broekriemen die nu moeten worden aangetrokken: Het Genoegisme.

Jammer genoeg is me nog niet geheel duidelijk of deze economische oplossing ook de plannen van het huidige kabinet zal doorstaan. Eén heel belangrijk kenmerk van het Genoegisme is dat het van de gebruiker van deze consumptiestijl eist dat het accepteert dat het worstje van de oneindige belofte altijd net voor zijn neus zal blijven bungelen.

Op allerlei gebieden kan het Genoegisme doorwerken: genoeg informatie, genoeg eten, genoeg spullen, genoeg werk, genoeg keuzes, genoeg geluk en genoeg groei. Altijd blijft het bezit en het genot van spullen, zaken, relaties en wat al niet voortdurend uitsluitend binnen de grens van het menselijk voldoende.

Op economisch vlak lijkt het Genoegisme iets volslagen nieuws. Eén of ander licht binnen de financiële wereld heeft zomaar dit ei van Columbus uitgebroed. Op godsdienstig vlak heeft het echter een gigantische baard. Het is zeker al zo oud als Adam. Zover gaat dit Genoegisme al terug!

God voorziet in een overvloeiende rijkdom van genade. Ons volle genot en vreugde mogen we vinden in die overstelpende rijkdommen van God. Het begint al bij de redding. In Zijn geliefde Zoon, Christus Jezus, schenkt Vader een ieder de redding en de vergeving van de zonden. Onverdiend! Zonder enige inspanning onzerzijds.

Het gros van de mensheid vindt het genoeg om zelf een goed leven te leiden. Met dat net voldoende aan eigen krachten en eigen inspanningen denken we dan wel op de juiste plek te belanden. Het Genoegisme van eigen mogelijkheden is volgens het merendeel voldoende om God aan te bieden.

Een iets kleiner, select groepje is er van overtuigt dat hun eigen wilskracht om een juiste keuze voor God te maken voldoende is. Het Genoegisme van de eigen keuze op een bepaalde leeftijd is waar ze telkens met zelfvoldane blik op terugzien. Dat moet voldoende voor God zijn om hen toe te laten.

Gelovigen die de redding door Gods genade wel begrijpen belanden daarna echter vaak op hun eigen voldoende inspanningen om heilig voor God te leven. Uit dankbaarheid voor wat God gedaan heeft geven zij nu hun gehele toewijding. Het Genoegisme van geheiligd vlees is voor hen voldoende om God aan te bieden. Zou God daar niet blij mee zijn?

Gelovigen die dan wel zien dat ook dit Genoegisme tekort schiet en dus ook de volheid van genade voor hun heilige positie in Christus toelaten in hun leven, komen vaak niet verder dan de schrale aardse omstandigheden als een dak boven het hoofd, een gelukkig gezinsleven en voedsel om te eten als hun zegen te accepteren. Hun Genoegisme ligt in de aardse omstandigheden, waar God rijke geestelijke zegeningen in de hemelse voor hen heeft om te genieten.

Het Genoegisme zit als het ware in de godsdienst krachtig verankerd. Men is tevreden met wat men er zelf van bakt. Inderdaad accepteert men dat het worstje van de oneindige belofte altijd net voor de neus blijft bungelen.

Er is echter één ‘Genoeg’ dat de sluizen van Gods rijke overvloeiende zegeningen geheel openzet. Dat is dit ene ‘Genoeg’!
2 Corinthe 12:9 Mijn genade is genoeg voor jou,

Die genade toont de God die de hele mensheid redt! Die genade zorgt voor Zijn heilige wandel in ons, een wandel waardig aan de roeping waarmee Hij ons geroepen heeft! Die genade leert ons te genieten van die hoge, rijke positie in de hemelse in Christus Jezus! Die genade, die genoeg is wordt dan een bron die spot met het Genoegisme van ons!

Romeinen 5:20 De genade is meer dan overvloedig geworden,
Romeinen 8:37 Wij zijn
meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende