U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Tweemaal Feest

Hij voelde zich echt helemaal te gek: ‘Dolle pret! Hoe hoog zweef ik nu wel niet in de wolken?!! Twee meter, drie meter, honderd meter?

Het verstand van de jongen was helemaal leeggelopen. Dus vond hij dit het moment bij uitstek om zijn liefhebbende vader financieel leeg te schudden.

De luxe van Business Class vliegen liet hij zich heerlijk aanleunen. Ver weg! Zo ver mogelijk van de vertrouwde omgeving! Altijd zon, mooie vrouwen, drank en een grandioze accommodatie. Daar moest en zou hij zijn! Feesten en beesten, dat was zijn planning! Dat was zijn levensdoel!

Het buitgemaakte fortuin stortte als een waterval neer tussen al zijn aangekochte vrienden. Van kroeg naar nachtclub. Van nachtclub naar cruise. Van cruise naar dure hotels. Van hotels naar Dark Rooms. Van Dark Rooms weer naar het hotel, waar op een dag de waterval opgedroogd blijkt te zijn. Eind van de rit feesten en beesten. Einde ook aan al die aangekochte vrienden.

Hongerig, geplukt door zijn maten in dwaasheid, Daar ligt hij, weggeworpen, afgelikt en afgedankt. Het feest is uiteengespat en de scherven liggen vertrapt in het mesthoekje van een boerenerf.

Behoorlijk uitgehongerd zou hij maar wat graag zijn lijf weer willen vullen met wat restjes van het veevoer. ‘O mensen! Die kontlikkers bij mijn vader hebben het beter voor elkaar dan ik!’ Vol ziedende woede steeg deze gedachte als een stinkende damp op uit zijn brein toen hij eindelijk eens de feiten op een rijtje kreeg.

Gefrustreerd over zijn eigen falen en met een heel angstig voorgevoel begon hij aan de reis terug naar zijn familie. In de armen van Vader gevallen hakkelde hij wanhopig: ‘Pa, ik heb het echt verknald! Elk recht op de gunst van de familie heb ik helemaal verspeeld!’

De liefhebbende vader voorkwam nog verder gehakkel met een stevige omhelzing. Als een gek seinde hij zijn werknemers in om voor de allerheerlijkste maaltijd te zorgen en een feest aan te richten.

Broertje criticaster, die zich gespecialiseerd had als jurylid ‘Vaders Liefste’ fronste de wenkbrauwen vanwege deze grillige vergeving. Zijn razernij deed bij hem alle stoppen doorslaan! Maar al die drukte had geen enkele invloed op de liefde van Vader.

Vader: ‘Die loyaliteit van mijn oudste zoon is wel mooi, maar wat is erop tegen om nu te knallen met een groot feest? Mijn zoon is terug! Hijs de vlaggen! Laten we allemaal plezier maken en vrolijk zijn! Alle vroegere missers denken we niet meer aan! Alle dwaasheid is achter ons gelaten! Vergeving vormt het fundament voor toekomstig geluk!’

Vergeving: Fundament van toekomstig geluk

(Lukas 15: 11-32)

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende