U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Twee Tijdsbeelden

Het is heel goed mogelijk dat ik een volledig vertekend beeld heb van bepaalde tijdperken. Dat is natuurlijk altijd gekleurd door je eigen emoties en ervaringen. Toch zou ik je graag eens mee willen nemen in de uitersten die ik proef tussen de zestiger jaren van de twintigste eeuw en deze eerste tien jaren van de eenentwintigste eeuw.

Onder het hippievolk van de zestiger jaren was er spontaan een vrij zicht op Gods overvloeiende rijkdommen van genade. God, die in Zijn grote liefde naar verloren mensen als ons omziet! Iedereen vond elkaar in die liefde en vrede, waar God ons in onderdompelde.

Er waren wel degelijk mensen die zich vijandelijk tegen ons opstelden. We zagen echter Gods onmetelijke liefde ook naar die vijandig gezinde mensen uitgaan. Daarom konden we ook niet anders dan van hen houden. Ons wapen tegen eventuele agressie was Gods onvervloeiende liefde, genade en vrede, die ook voor hen was.

Ex drugsverslaafden vierden het feest van de bevrijding, die de Heer in hun hart bewerkte, door in het open weiland al hun verdovende middelen te verbranden. De koeien en schapen waren er dagen later nog stoned van.

Onder het evangelische christenvolk van 2010 is er een vastklampen aan uiterlijk godsdienstige vormen ontstaan. Het geloof is tot een pakket normen en waarden teruggebracht, die via christelijke politieke partijen niet alleen de gelovigen maar ook de ongelovigen wordt opgedrongen.
Handelingen 15:10 Wat stellen jullie God op de proef door een juk op hun hals te leggen, dat noch onze vaderen, noch wij hebben kunnen dragen?

Een belangrijk onderdeel van de boodschap van evangelische leidslieden is het angstbeeld van de grote vijand. Die vijand ziet men niet in de opstandige leringen tegen onbeperkte liefde en genade van God binnen de christenheid. Nee, het zijn de vriendelijke buren voor wie men, gedreven door angst, waarschuwt als het grootste gevaar. Godsdienst wapent gelovigen nu met haat en angst, wat sommigen zelfs tot letterlijke wapens doet grijpen.

Geestelijke leiders zijn gestopt met de vreugdevuren om Gods liefde en genade te vieren. Wel organiseert men verbrandingen van boeken. Niet die van henzelf, maar die van anderen om de ander ook pijnlijk te kunnen treffen. In de zestiger jaren werd iemand die zich letterlijk vijandig gedroeg ook getroffen, namelijk door Gods onmetelijke liefde en genade. Nu worden onschuldigen in hun ziel getroffen door ‘christelijke’ haat en angst.

Twee tijdsbeelden. Zo totaal verschillend. Toch is er één gemeenschappelijke factor die alle tijden doorkruist. God is liefde. God bewijst Zijn liefde in Christus Jezus. Hoe vijandig gezind we ook zijn of waren, God heeft bij voorbaat ons met Zich verzoend. Alle vijandschap is volkomen vergeven. Er is definitief mee afgerekend.

Gods liefde en genade is, God zij dank, onafhankelijk van welk tijdsbeeld dan ook. Hij vulde ons destijds met Zijn onbegrensde liefde, vrede en genade. Ook nu vult Hij jou met Zijn onbegrensde liefde, vrede en genade. Al laat jij je ook nog zo meedrijven in je godsdienst van angst en haat, God houdt van jou en overweldigt je met Zijn genade en Zijn vrede. Hij gaat door tot Hij de laatste aan Zijn hart heeft gebracht.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende