U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Afkicken Van Het Wondermiddel

Nog even een nieuwe anekdote om nu echt af te kicken van de fictie dat het geloof het wondermiddel tot genot zou zijn.

Anekdote: Zoon & Vader
Op een gruwelijke manier krenkt de zoon de gevoelens van zijn vader. Zijn vader wijst hem met veel verwensingen de deur.

Een tijd later krijgt de zoon het nieuws dat zijn vader is overleden. Hij denkt terug aan de verwensingen van vader. Hij kan er niet van loskomen. Het drukt op zijn hele wezen en hij voelt zich een ellendig stukje mens.

Dan komt er een vriend van zijn vader langs en die vertelt hem dat hij zijn vader een paar uur voor zijn overlijden nog gesproken had. Zijn vader had met de grootste genegenheid over hem gesproken en had hem verteld hoe zo’n spijt hij ervan had hoe alles verlopen was.

De vriend kwam met het blijde nieuws over zijn vaders liefde voor hem. De krenking was vergeven. De verwensingen waren herroepen en vader wenste hem echt het aller-, allerbeste toe.

Het bericht kwam binnen bij de zoon als een feestklok! Al zijn getob over het leed dat hij zijn vader had aangedaan, de verwijdering tussen hem en zijn vader, het feit dat hij zo’n grote schuld op zich geladen had, het was alles in één klap weggevaagd door dit bericht. Hij was gered van dat gevoel een ellendig stuk mens te zijn.

Ja inderdaad, deze zoon geloofde het nieuws waar die vriend van zijn vader mee kwam. Het gevoel van redding en vergeving kwam inderdaad omdat hij het bericht van deze vriend van zijn vader geloofde.

Was het nou zo dat hij de vergeving van zijn vader ontving omdat hij geloofde? Nee, de vergeving van zijn vader was niet een soort beloning voor het feit dat hij het verslag van die vriend geloofde. Die vergeving van zijn vader was er zo wie zo, of hij dat nu geloofde of niet.

Deze zoon hoorde het bericht van de vergeving door zijn vader en dat werkte geloof in zijn hart. Het was de boodschap dat hij onvoorwaardelijk vergeving had ontvangen die al de last van zijn schouders tilde en hem vol goot met blijdschap.

Stel nu dat deze vriend het bericht gebracht zou hebben zoals men meestal in de evangelische wereld denkt dat de boodschap gebracht moet worden. Deze vriend had dan tegen de zoon gezegd:

Je vader heeft je vergeven als je nu mijn getuigenis van zijn vergeving ook in geloof aanneemt. Maar als je dat niet kan, dan is die vergeving, die jouw vader heeft uitgesproken, niet voor jou.’

Ik neem aan dat je wel zult begrijpen dat dit een enorm verwarrende boodschap zou zijn geweest voor deze zoon. De waarheid van een voldongen feit in het verleden wordt dan afhankelijk gesteld van hoe onze gevoelens in het heden er tegenover staan.

Het is een verwarrende boodschap omdat de logica totaal verlaten is. Het geloof om vergeving te ontvangen in het heden moet volgens die boodschap namelijk voorafgaan aan de daad van vergeving schenken in het verleden.

Toepassing: Geloof, geschenk uit genade

Efeze 2:8 Uit genade zijn jullie gered, door het geloof, dat is niet uit jezelf: het is een gave van God;
Geloof is er niet om veroordeling weg te nemen of om vergeving te verwerven. Dat is in Christus een voldongen feit, of je het nu gelooft of niet. Zoals het grandioze nieuws voor deze zoon als vanzelf het geloof bewerkte, waardoor hij ook van die feiten ging genieten, zo werkt genade ook bij ons dat geschenk om optimaal te genieten.

Waarvan genieten we? Ons geloof? Nee! Gods onvoorstelbare rijkdommen van genade en dat Hij als Soeverein in ons Zijn werk doet.
Veel genot toegewenst.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende