U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Een Dichter Gezocht (En Gevonden!)

Wij aspergers hebben (meestal) iets met Science Fiction. Dat zal meeste kans wel liggen aan het feit dat de ‘normale wereld’ voor ons al uitermate vreemd is. De stap naar het onmogelijke is voor ons daardoor een heel stuk kleiner dan bij mensen zonder onze autistische bekwaamheden.

In de film ‘Contact’ speelt Jodie Foster een wetenschapper die in een speciaal ruimteschip volgens buitenaards ontwerp in een oogwenk weggezogen wordt naar een andere planeet. Ze wordt van het ene wormhole het andere ingetrokken.

(Voor een wormhole heb ik geen goed Nederlands synoniem. Het zijn gaten in materie en tijd die de mogelijkheid bieden om je in uiterst korte tijd te verplaatsen tussen dimensie, plaats en tijd.)

Zolang ze dwars door al die diverse gaten blijft trekken blijft ze alle gebeurtenissen in wetenschappelijke termen duiden en vastleggen. Wat voor ongekende zaken ze ook doormaakt, ze behoudt de onderzoekende blik van een wetenschapper.

Maar dan komt ze aan op dat ontzagwekkende en prachtige buitenaardse strand. Vol verwondering en verbazing, met tranen van vreugde in de ogen, hapt ze naar adem. Al haar wetenschappelijk professionalisme ten spijt staat ze hier als aan de grond genageld en krijgt alleen nog de zwakke fluistering door haar vreugdetranen heen geperst: ‘Ze hadden een dichter moeten sturen!’.

Ze hadden een dichter moeten sturen!
Je hebt altijd gedacht dat je christenleven door normen en waarden, door allerlei regeltjes overeind gehouden werd. Nu heb je Gods liefde en genade ontdekt. Het is voor je als een volslagen buitenaards leven: ‘Ze hadden een dichter moeten sturen!’

Theologen hakken onderwijs aan stukken en presenteren het als hapklare brokken leer:
De drie-eenheid, de juridische vergelding op het kruis, de eeuwige ziel, het eeuwig oordeel.
Dan ontdekt zo’n theoloog Gods liefde en genade. Een volkomen buitenaards leven voor hem: ‘Ze hadden een dichter moeten sturen!’

Liedjesschrijvers van de Opwekkingsbundel bezingen als een voortdurende mantra hun godsdienstige vragen om dat wat God reeds allang geschonken heeft in Christus. Dan ontdekt zo’n liedjesschrijver Gods liefde en genade. Voor hem iets volledig buitenaards. Hij beseft zijn tekort tot het schrijven van een liedje: ‘Ze hadden een dichter moeten sturen!’

Evangelische bidstonden die klokrond smeken en pleiten bij God om aardse verandering. Een politieke doorwerking van de christelijke normen en waarden in Nederland. Dan neemt één zo’n bidder even de tijd om na te denken over een uitspraak in Efeze en ontdekt Gods liefde en genade. Een buitenaardse boodschap in die aardse bidstond: ‘Ze hadden een dichter moeten sturen!’

Niemand hoeft nu nog een dichter te sturen. Die Dichter is namelijk allang gestuurd. Die Dichter is de Schepper van al die buitenaardse schoonheid. Die Dichter is God zelf.
Efeze 2:10 Zijn maaksel [gedicht] zijn wij, in Christus Jezus geschapen om goede werken te doen, die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.

God is gaan schrijven in Christus Jezus. Een ontzagwekkend, prachtig buitenaards gedicht. Alle regels van het gedicht zijn perfect.

Jij
en…
Jij
en….
U
En ja, ook ik.

Elke regel perfect, volmaakt, prachtig, ontzagwekkend buitenaards.
In dat gedicht zitten zulke prachtige werken van God verpakt.

Ook elk werk is perfect, volmaakt, prachtig, ontzagwekkend buitenaards.
Wat een genot, dat gedicht! We krijgen alleen nog die zwakke fluistering door onze vreugdetranen heen geperst: ‘U heeft Uw Dichter gestuurd!’

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende