U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Het 'Doe Pad' Niet Doen

Elke woensdag lopen we een deel van het Oeverloperpad. Dat is één van die lange afstandswandelingen die Nederland rijk is.

Dit Oeverloperpad kan ik echt iedereen aanraden. Je loopt van het ene prachtige natuurgebied in het andere.

Afgelopen woensdag liepen we dan van Spijkenisse naar Barendrecht langs de Oude Maas en door twee echt overweldigend mooie Grienden.

Dat zijn oude wilgenbossen in moerasgebied met echt zeldzaam voorkomende begroeiing. Bijen zijn daar ook nog altijd volop actief.

Op een gegeven moment stond in mijn routebeschrijving dat we een pad naar links moesten negeren. Ik keek dus uit naar dat pad naar links. Toen we het pad hadden bereikt was het voor mij ook overduidelijk dat je dat pad inderdaad het best kan negeren. Het had een duidelijke naam en die was: ‘Doe Pad’.

We zijn dus maar rechtdoor gegaan op, zoals ik het dan ook maar noemde, het genadepad. De route liet ons op dat pad. We hadden echter makkelijk eventjes af kunnen wijken op het ‘Doe Pad’. Wie weet hadden we later de route wel weer gewoon op kunnen pikken. Ook een grote kans van niet.

Als je naar de wegen van gelovigen kijkt, dan zie je eigenlijk telkens hetzelfde terugkomen. Men wordt gered uit genade en begint daar dan ook heel vaak mee. Dan ineens komt dat pad, waarvan onze routebeschrijving aangeeft dat we die het beste kunnen negeren. Dat blijkt vaak niet zo simpel te zijn.

Je bent pas tot geloof gekomen en geniet van de vrijheid in Gods genade. Daar komt een oudere broeder aan die zegt dat die piercings en tatoeages niet passen bij dat nieuwe leven. Je was net bevrijd maar nu word je toch weer gevangen gezet. De routebeschrijving had gezegd: Negeren. Maar zal zo’n oudere broeder het dan niet juist hebben?

Je geniet van het nieuwe leven in de Heer. De Heer werkt Zijn werk in je uit. Plotseling bekijk je de resultaten van wat Christus in je uitwerkt. Dus dat is het leven van Christus? Dat hoort eruit te komen als je Christus laat werken? De volgende dag komt het nou juist niet uit je leven en dus zet jij je in om het toch voor elkaar te krijgen. De routebeschrijving had gezegd: Negeren. Maar dat was toch zeker het leven van Christus die zoiets uitwerkte?

Je bent blij dat de genade nu je leven is binnen gekomen. Je ziet dat je bepaalde dingen nu eigenlijk niet meer als wet hoeft te volbrengen. Andere gelovigen doen, als vanzelfsprekend, die dingen nou juist wel. Jij gaat eens met ze praten en vertelt hen dat dit nu niet meer hoeft. Je legt hen jouw vrijheid bijna als een wet op. De routebeschrijving had gezegd: Negeren. Maar zij horen toch ook van die vrijheid te genieten?

Romeinen 7: 9 Ik heb eertijds geleefd zonder wet; toen echter het gebod kwam, begon de zonde te leven,
Eertijds leefde Paulus zonder wet. Als Jood is Paulus nooit zonder wet geweest. Pas toen hij door Gods genade overweldigd was werd hij vrij.

Romeinen 7 is niet het gewone Christenleven. Dat had Paulus al in Romeinen 6 beschreven.
In Romeinen 7 beschrijft Paulus wat er praktisch in je ervaring gebeurt als dat gebod komt in je leven, als plotseling die weg naar links, dat 'Doe Pad', opdoemt.
Paulus beschrijft daar de praktische uitwerking van het niet negeren van dat zijpad.

Romeinen 7: 9 Toen echter het gebod kwam,
Het ‘Doe Pad’ lonkte en Paulus ging van de routebeschrijving af, de weg van genade die Gods woord wijst. Dankzij het gebod kreeg de zonde praktisch weer vat op hem.

Romeinen 6 bleef waar.
Paulus was gestorven aan de zonde.
Door het gebod aan te grijpen ging hij daar praktisch niet meer vanuit. De enige uitweg?
Romeinen 7: 25 God zij dank [Genade] door Jezus Christus, onze Here!

Zicht op de genade negeert dat zijpad (Doe Pad) en zet de triomf in van Romeinen 8.

Dit is het normale christenleven. Leven uit genade alleen.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende