U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

1 Corinthe 1: 22 de Joden verlangen tekenen.Tekenen en wonderen horen bij het Joodse volk. Het Nieuwe Verbond is het blijde nieuws voor het Joodse volk. Tekenen en wonderen zijn dan ook onlosmakelijk verbonden aan de verkondiging van het Nieuwe Verbond. Het geheimenis van dit Nieuwe Verbond was terug te vinden in de Oud Testamentische Profeten. Dit verkondigde Paulus in zijn eerste dienst, waarvan hij in Handelingen 26: 22, omstreeks 59 na Christus, getuigde.
 
 Waarom leg ik zo’n sterke nadruk op het feit dat het Nieuwe Verbond iets compleet anders is dan die nieuwe mens in Efeze 2? Omdat tekengaven en wonderen nooit, maar dan ook nooit, aan de Gemeente, het Lichaam van Christus, geschonken zijn. Toen die tekengaven namelijk actief waren was er in het geheel nog geen enkele sprake van de Gemeente, die wij nu kennen.

Wij, in onze tijd, zijn bezig de Gemeente te vormen, die in Efeze 2 ‘de nieuwe mens’ genoemd wordt en die in Efeze 3 het stempel ‘het geheimenis’ krijgt. Die nieuwe mens oftewel dat geheimenis kreeg pas zijn definitieve start nadat God Israël tijdelijk terzijde gesteld had in Handelingen 28: 28. Het geheel van de Bijbel dat geschreven was voor dit bijzondere tijdstip, was geschreven aan Israël en Israël alleen. Daar horen als vanzelfsprekend tekenen en wonderen bij omdat Israël aangesproken werd.

De Schriften waren altijd aan Israël gericht. Dat was vanaf de wetgeving onder het Oude Verbond tot op het moment dat Paulus zijn dienst van het Nieuwe Verbond aan Israël stopzette. Heidenen werden wel bereikt, maar werden altijd proselieten van Israël en bleven als heidenen toch altijd nog van veraf staan (Efeze 2: 17). Het is hopelijk dus duidelijk dat ik niet geloof dat de tekengaven opgehouden zijn in de Gemeente, het Lichaam van Christus. Iets wat nooit bestaan heeft houdt ook nooit op. Tekengaven horen bij de verkondiging van het Nieuwe Verbond aan Israël en zullen gewoon doorgaan als God Zijn handelen met Israël weer oppikt.

Alles in de eerste zes brieven van Paulus was kenmerkend Joods. Dan heb je natuurlijk ook nog de brief aan de Hebreeën. Zelf denk ik dat Paulus ook die geschreven heeft. Waar in de eerste zes brieven de boodschap van het Nieuwe Verbond telkens onder de oppervlakte aanwezig is, gebruikt hij deze brief aan de Hebreeën om de ware inhoud van de boodschap van het Nieuwe Verbond volledig uit te werken. Deze zeven brieven bij elkaar hebben dus dezelfde basis, dezelfde boodschap en vanzelfsprekend dezelfde geadresseerde: Israël.

Het beginsel ‘eerst de Jood en dan de Griek’ uit Romeinen 1: 16 heeft zijn praktische consequenties in al deze duidelijke Nieuwe Verbondsbrieven. Overal waar de boodschap van het Nieuwe Verbond gebracht werd ontstonden duidelijk zichtbare en aanwijsbare plaatselijke Gemeenten of Synagogen. Overal waar heden ten dage het blijde nieuws van onvoorwaardelijke genade gepredikt en geloofd wordt, daar worden gelovigen toegevoegd aan deze uiterlijk onzichtbare en niet aanwijsbare ene Nieuwe Mens in Christus (Efeze 2: 15). In deze nieuwe mens bestaat geen onderlinge hiërarchie, behalve het waarachtige Hoofd, Christus. In die zichtbare, plaatselijke Nieuw Verbondsgemeenten als Rome, Corinthe, Galaten en Thessalonica is er echter wel degelijk sprake van leiderschap. Het zijn de Joodse opzieners en oudsten, die daar de scepter zwaaien naar het beginsel: ‘eerst de Jood en dan de Griek’.

De vele Nieuwe Verbondsgemeenten uit de vroege dienst van Paulus waren primair Joods. Als zodanig hoorden de uiterlijke tekengaven hier ook volledig in thuis. Maar de tussenmuur, die scheiding maakte tussen Jood en Heiden, stond in die bediening nog totaal overeind. Pas als er in de brief aan Efeze sprake is van die ‘Ene Nieuwe Mens in Christus’, dan is ook die tussenmuur geslecht. Dan zijn de verschillen opgeheven. Nu geldt in Christus geen enkel onderscheid meer tussen Jood en Heiden. Ook andere onderscheiden als tussen man en vrouw en tussen slaaf en vrije, die zijn volledig van de baan. Heden ten dage is iedereen in Christus volkomen gelijkwaardig.

Enkele Verschillen tussen Het Nieuwe Verbond en De Ene Nieuwe Mens
1.
Uiterlijke, plaatselijke Gemeenten of Synagogen onder het Nieuwe Verbond.
Eén mondiale, verborgen Gemeente als de ene Nieuwe Mens.
2. Joods leiderschap als oudsten en opzieners in de plaatselijke Gemeenten onder het Nieuwe Verbond.
Volledige gelijkwaardigheid in de Gemeente van de Nieuwe Mens.
3. Aardse tekenen en wonderen onder het Nieuwe Verbond.
Geen sprake van tekenen en wonderen in de Gemeente van de Nieuwe Mens.
Geestelijke zegeningen in de hemelse in de Gemeente van de Nieuwe Mens.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina